banner314

banner325

11.09.2019, 15:02

Okul Korkusu

Okullar açıldı ve milyonlarca çocuk ders başı yaptı. Bunların bir kısmı ara sınıflarda olduğu için aynı okuluna devam ederken bir kısmı da yeni bir okula başladı. Eski okuluna devam edenlerde çok az sayıda okul korkusu vardır. Okul korkusunun en çok yaşandığı grup 1.sınıflar olmak üzere yeni bir okula başlama ile alakalı bir durumdur.

Okul korkusunun oluşma nedenleri çok farklı olabilir. Yılların tecrübesi ile yaşadığımız olaylar üzerinden kısa bir değerlendirme yapmak isterim.

Genelde birinci sınıfa başlayan çocuklarda yaşadığımız bir durumdur. Okul öncesi eğitim almamış çocuklarda çok görülür. İlk kez evden ve özellikle anneden ayrılma durumunda oldukları için yaşanır sıkıntı. Bazen okul öncesi eğitim alan çocuklarda da görülür. Bunlar da genellikle okul öncesi sınıfta yaşadıkları olaylar ile ilgilidir. Bazen öğretmen ile bazen de sının arkadaşları ile yaşadıkları olumsuz olaylar tetikler bu durumu. Okul öncesi eğitimin gereği ve önemi burada bir kez daha ortaya çıkmaktadır.

Birinci sınıfa başlayan çocuklardaki korku genellikle bilmedikleri ortama girmelerinden kaynaklıdır. Sıcak bir karşılama, bir gülümseme, kısa bir bilgilendirme ve ortamı gözleme şansı verildiğinde kolayca bu korkuyu atlatıp uyum sağlarlar.

Bir grup daha var ki onlar iletişime kapalıdır. Ne söylerseniz söyleyin sizi dinlemez. Gösterdiğiniz hiçbir objeye bakmaz bile. Annesinin eteğine yapışır ve mümkünse arkasına saklanır. Annesi ise hem çocuğa yalvarır hem size açıklamalar yapmaya çalışır. Çocuğun adına da konuşur. Ne yaparsa boşunadır. Dil dökmeler işe yaramaz. Çocuk bazen zorla sınıfa konur. Tedirgin ve her an kaçmaya hazır bir şekilde oturur. Kendi orada ama aklı dışarıdaki annesindedir. Anne bütün gün hatta günlerce okul/sınıf kapısında bekler.

Bu çocuklardaki durum çocuktan değil aileden kaynaklanır. Aslında okul korkusu çocukta değil ailede, özellikle de annede vardır. Yaşadığım bazı olaylardan örnekler vermek istiyorum.

Okula başladığı ilk günlerde çok ağlayan bir öğrencim vardı. Daha sonraki yıllarda çok başarılı bir kız öğrenciydi. Beşinci sınıfı bitirirken okula ilk başladıkları günlerin değerlendirmesini yapıyorduk. Okula başladığında okuma-yazma bilmediği için çok ağladığını söylemişti. Artık yaşadıklarına kendi de gülüyordu. Bu yeterince bilgilendirilmeden okula başlayan çocukların durumuna bir örnektir. Başına ne geleceğini bilmediği bir ortama girmenin korkusudur.

Bir başka öğrencim üç yıl boyunca sık sık okula geç gelirdi. Her seferinde de annesi okula gelmek istemediğini söylüyordu. Hâlbuki sınıfa girdikten sonra herhangi bir uyum sorunu yaşamıyordu. Başarısız değildi. Sınıfta çok mutluydu ve bütün gün eve gitme saatini bile sormuyordu. Sorun çocukta değildi. Ondan kopmak istemeyen annedeydi. Yani okul korkusu çocukta değil, annedeydi. Bunu anne ile konuştuğumda netleştirmiştim. Kendisine de söyledim. ”siz çocuğunuzu göndermek istemiyorsunuz” dedim. Evet, dedi. Bütün gün başına bir şey gelir mi diye onu düşünüyorum dedi. Anne bütün korkularını çocuğa yansıttığı için çocuk okula gelmek istemiyor.

Okul önlerinde uzun ayrılma merasimleri yapıp çocuk sınıfa girene kadar el sallamalar, öpücük atmalar, seni seviyorumlar … Bunlar çocukların ayrılık travması yaşamasına neden oluyor. Okula bırakırken doğal bir süreç gibi davranmak çocuklar için işleri kolaylaştırır.

Çocuklarını okul öncesinde yanından ayırmamış olan, ona kendi başına oynama, yemek yeme, giyinme, günlük kişisel bakımlarını yapma hakkı vermemiş olan anneler okul başladığında da okul korkusu yaşamalarına neden oluyorlar. Demin dediğim gibi asıl okul korkusu yaşayan anneler. Çocuğum okulda düşer mi, kavga eder mi, başarısız olur mu, tuvalete gider mi, su içer mi, yemek yer mi… bu soruların ardı arkası kesilmez. Çünkü okul dışında da çocuğunun her ihtiyacını sadece o düşünür. Çocuğuna çok bağımlıdır, onsuz hayat düşünemez. Çocuğu okula başlayınca hüzünlenen, ben onsuz ne yaparım diye söylenen, hatta okul kapısında ağlayanları da gördük.

Elbette anneler çocuklarını çok sever ama sevmek sahiplenmek değil aksine özgür bırakmaktır. Çocuğunuzun birey olması için bencillikten vazgeçmek gerekir. Sevdiği için çocuğunun her şeyini üstlenmek ve ona sahiplenmek sadece bencilliktir.

Çocuğunu okul kapısında beklemek zorunda olan anneler bencildir. Çocuk evde yokken yapacak bir şeyleri yoktur. Kendilerine meşgale bulamadıkları için bütün hayatları çocuklarıdır. Çocuklarının peşinde dönerler sürekli. Yakınsalar da çocuklarının sürekli eteklerine yapışık olmasından mutludurlar. Bunun sevgiden kaynaklandığını düşünürler. Çocuk okula gidince de büyük bir boşluğa düşerler. Bu boşluktan kaynaklanır okul korkusu.

Sevgi bazen de vazgeçmektir sevdiğinden, yolunda gitmesini kabullenmektir sevdiğinin.

Seviyorsanız çocuklarınızı geç olmadan onları özgür bırakın. Gözünüz üzerinde olsun ama sizden gözlerini ayırmamasını istemeyin. Elini uzattığında tutacak mesafede olun ama sürekli elini tutmayın. Ufak düşmeleri önemsemeyin, ufak ayrılıkları da. Büyük düşmelerde kalkmasına yardım edeceğinizi bilsin, büyük ayrılıklarda dayanma gücü edinsin.

Kendi korkularınızla savaşın, çocuklarınıza okul korkusunu da başka korkuları da aşılamayın.

Cesur, girişken, kendine güvenen çocuklarımız olsun. Yeni eğitim yılımız hepimize hayırlı olsun.

Yorumlar (0)
16°
kapalı
Günün Anketi Tümü
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçiminde oyunu hangi partiye vereceksin?
Namaz Vakti 13 Kasım 2019
İmsak 06:15
Güneş 07:43
Öğle 12:53
İkindi 15:30
Akşam 17:54
Yatsı 19:17
Puan Durumu
Takımlar O P
1. Sivasspor 11 21
2. Fenerbahçe 11 20
3. Trabzonspor 11 19
4. Alanyaspor 11 19
5. Başakşehir 11 19
6. Galatasaray 11 19
7. Malatyaspor 11 18
8. Beşiktaş 11 18
9. Gaziantep FK 11 15
10. Çaykur Rizespor 11 14
11. Göztepe 11 13
12. Konyaspor 11 13
13. Kasımpaşa 11 12
14. Denizlispor 11 11
15. Antalyaspor 11 11
16. Gençlerbirliği 11 10
17. Ankaragücü 11 9
18. Kayserispor 11 7
Takımlar O P
1. Hatayspor 11 21
2. Fatih Karagümrük 11 19
3. Ümraniye 11 18
4. Balıkesirspor 11 18
5. Akhisar Bld.Spor 11 18
6. Erzurum BB 11 18
7. Keçiörengücü 11 18
8. Bursaspor 11 17
9. Menemen Belediyespor 11 17
10. Altay 11 15
11. Adana Demirspor 11 12
12. İstanbulspor 11 12
13. Giresunspor 11 12
14. Boluspor 11 10
15. Osmanlıspor 11 10
16. Adanaspor 11 8
17. Altınordu 11 7
18. Eskişehirspor 11 1
Takımlar O P
1. Liverpool 12 34
2. Leicester City 12 26
3. Chelsea 12 26
4. Man City 12 25
5. Sheffield United 12 17
6. Arsenal 12 17
7. M. United 12 16
8. Wolverhampton 12 16
9. Bournemouth 12 16
10. Burnley 12 15
11. Brighton 12 15
12. Crystal Palace 12 15
13. Newcastle 12 15
14. Tottenham 12 14
15. Everton 12 14
16. West Ham 12 13
17. Aston Villa 12 11
18. Watford 12 8
19. Southampton 12 8
20. Norwich City 12 7
Takımlar O P
1. Barcelona 12 25
2. Real Madrid 12 25
3. Atletico Madrid 13 24
4. Sevilla 13 24
5. Real Sociedad 13 23
6. Athletic Bilbao 13 20
7. Getafe 13 20
8. Granada 13 20
9. Valencia 13 20
10. Osasuna 13 19
11. Villarreal 13 18
12. Levante 13 17
13. Real Valladolid 13 17
14. Deportivo Alaves 13 15
15. Eibar 13 15
16. Mallorca 13 14
17. Real Betis 13 13
18. Celta de Vigo 13 9
19. Espanyol 13 8
20. Leganés 13 6