banner314

banner325

11.03.2020, 09:00 58

EĞİTİM-SEN VE EĞİTİM-İŞ BİRLEŞMELİ Mİ?

Geçtiğimiz aylarda, Eğitim-İş Sendikası, Diyarbakır annelerini sendikadan izinsiz ve sendikanın da adını kullanarak açıklama yaptıkları gerekçesiyle Vatan Partisi taraftarı “Hepimizin Sendikası” sözcülerini disiplin kurulu kararıyla sendikadan ihraç etti. Bununla kalmayarak düzenlediği bir olağanüstü kongrede bu kararına delege çoğunluğuna da onaylattı.

İki sendikanın birleşme niyetinde olduğu bu tartışmalar sırasında ortaya atıldı. Kongreye başkanlık yapan Eğitim-İş’in ilk genel başkanı Dr. Niyazi Altunya ile Eğitim-Sen’in ilk genel başkanı, şimdi CHP milletvekili ve genel başkan yardımcılarından olan Yıldırım Kaya, Eğitim-Sen’in düzenlediği bir toplantıda konuşma yaparak iki sendikanın birleşmesi gerektiğini söylediler. Bu sözler, Hepimizin Sendikası sözcülerinin şiddetli itirazlarına neden oldu. İtirazcılar bu birleşmeyle sendikanın CHP güdümüne gireceğini, böylece CHP-HDP birlikteliğinin sendikal düzlemde gerçekleştirileceğini ileri sürdüler. Hepimizin Sendikası Grubu’nun, bu birleşmenin önünde engel sayıldığı için sendikanın dışına atıldığını söylediler!

Siyasetin şu cilvesine bakın ki, 1990’dan sonra Eğitim-İş ve Eğit-Sen kurulduktan sonra bu iki sendikanın birleşmesi için kampanyalar açanların başında Hepimizin Sendikası Grubunun o zamanki sözcüleri geliyordu.

BİRLİKTEN KUVVET, AYRILIKTAN ZAAF DOĞAR

“Birlikten kuvvet doğar” deseler de Türkiye öğretmen hareketi hiç bir zaman kalıcı bir birlik kuramadı. 27 Mayıs’tan sonraki özgürlük ortamında birkaç öğretmen kuruluşu meydana geldi. Bu dönemdeki bölünmenin iki nedeni vardı: TÖS karşısında Milliyetçi Öğretmenler Derneği ve sendikası politik, İlkokul Öğretmenleri Sendikası (İlk-Sen) ise kademeye göre bölünmenin ürünüydü.

1969 Büyük Öğretmen Boykotu, TÖS ve İlk-Sen’in birleşmesine vesile oldu. Boykot, birlikten kuvvet doğacağını kanıtlamıştı. 1971’de TÖS kapatılınca onun yerine kurulan TÖB-DER, birkaç yıl içinde büyük bir güç haline gelmişse de içinde oluşan ve siyasi akımları temsil eden gruplar nedeniyle örgüt işlevini yitirdi ve 1978’de iki başlı hale geldi.

1990’DA YENİDEN

1980 Askerî Darbesi, öğretmenlerin örgütlenmesini yasakladı. Ne var ki anayasada sendika kurma yasağı olmadığı keşfedilince, 1990’da yeni dönemin ilk öğretmen sendikası Eğitim-İş kuruldu. Ağır baskı koşullarında eski gruplar arasındaki çelişkiler dibe itilmiş gibi görünürken, 1990 sonrası liberalleşme döneminde bu hastalık yeniden nüksetti. Kuruluş çalışmalarına katıldıkları halde kurucu listede çoğunluk olmadıklarını anlayan bir kısım öğretmenler, aynı yılın sonlarında Eğit-Sen’i kurdular. Milliyetçiler ve Muhafazakârlar da açılan bu yoldan yararlanarak kendi sendikalarını oluşturdular. Bütün öğretmenleri tek bir sendika çatısı altında toplamanın bir hayal olduğu anlaşıldı. Fakat solcu, ilerici öğretmenler bari bir sendikada toplanamaz mıydı?

Eğitim-İş ile Eğit-Sen arasındaki bölünme tamamen politikti. Eğitim-İş’in kurucuları eski TİP ve TKP geleneğinden geliyorlardı. Bu gruplarla aynı sendikada bulunmayı reddeden Eğit-Sen’liler ise Dev-Yol gibi daha radikal akımların takipçisiydiler.

ÇATAL KAZIK YERE BATMAZ!

1980’den beri öğretmenlerin örgütlenme hakkını savunan ve bunun tek çatı altında olmasını savunan Öğretmen Dünyası, Eğitim-İş’i kuvvetle destekledi. Eğit-Sen kurulunca da “Çatal kazık yere batmaz” diyerek buna karşı çıktı.

Dergi, bu iki sendikanın birleşmesi isteyenlerin yayın organı oldu. Birleşmeden yana olan öğretmenler toplantılar yaptılar. İmzalar topladılar. Her iki sendika buna bir süre direndiyse de sonunda bu isteğe teslim oldular. 1995’te ayrı ayrı kongreler yaptılar ve iki sendikanın da temsilcilerinin kurucu olduğu yeni bir sendika olan Eğitim-Sen’de birleştiler. Bu yeni sendikaya çok geçmeden Eğitim-Sen’den gelen radikal öğretmenler damga vurdu. Bu kez de Eğitim-İş’ten gelen öğretmenler, sendikanın bazı söylemlerinden rahatsızlık duyarak ondan ayrıldılar ve yeniden Eğitim-İş’i kurdular.

NEDEN ANLAŞAMIYORLARDI?

Daha 1986’da Eğit-Der’in kuruluşundan başlayarak birbirleriyle örtülü veya açık mücadele eden grupların ayrışmanın nedeni, Bu dernek içinde reformcu ve radikal çizgilerin birlikte bulunmasıydı. Reformcular, Eğitim-İş’te toplanandılar. “öğretmen kimliği taşıyan herkesi” sendikaya kabul etme programının bir parçası olarak, sendika tüzüğünde laiklik ilkesini koyup koymama tartışma konusu oldu. Programına grev hakkını ve anadilinde eğitim hakkını almadı. Eğitim-Senliler ise daha radikal ve sistemle doğrudan mücadeleyi seçtiler. Bunun kanıtları olarak Eğitim-İş Eğitim-Sen’in bunları programına aldı daha eylemci bir çizgi izledi.

Yargı, “Anadilinde Eğitim hakkı”nın yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek Eğitim-Senden bunu tüzüğünden çıkarmazsa sendikanın kapatılacağını ihtar edince sendika topladığı bir kongrede içi yana yana bu maddeyi tüzüğünden çıkarmak zorunda kaldı. Sonunda iki sendika kendi mecralarında çalışmaya devam ettiler. İlerici öğretmenleri ikiye bölen temel konu “anadilinde eğitim” dense yeridir.

Bu dönemde Eğitim-Sen de Cumhuriyet Devrimini savunmadan uzak durdu. Bunun en aşırı örneği sendikanın çıkardığı bir duvar takviminde yüze yakın olay anıldığı halde bunlar Arasında 19 Mayıs 1919 ile 10 Kasım 1938 arasındaki hiçbir olayın bulunmaması idi. Sendika sekiz yıllık eğitim yasalaşınca buna karşı Millî Eğitim Bakanlığı’nın önüne bir yürüyüş bile yaptı. Devletten, ordudan gelen her şey kötüydü!

Neyse ki zaman içinde her şey biraz daha yerli yerine oturdu. Kendi mecralarında devam etmekle birlikte her iki sendikada da aşırılıkların törpülendiği söylenebilir. Şimdi Millî Eğitim Bakanlığı’nın uygulamaları karşısında her iki sendikanın yaptığı açıklamalar benzeşmektedir.

Altunya ve Yıldırım’ın iki sendikanın birleştirilmesi gerektiği yolundaki sözlerinin gerekçeleri açıklanmamış da olsa, bunu iktidar karşısında bütün demokratik muhalefetin güçlü bir blok oluşturması niyetlerine yormak gerekir. Bunun temeli Türk-Kürt birliğidir. Konu şimdi, “Tayyip Erdoğan’ın başında bulunduğu dinci-milliyetçi cepheye katılmak mı yoksa demokratik muhalefet cephesini güçlendirmek mi?” sorusuna verilecek yanıtla ilgili hale gelmiş bulunuyor.

Yorumlar (0)
Günün Anketi Tümü
Bugün seçim olsa oyunu hangi partiye verirsin?
Namaz Vakti 04 Nisan 2020
İmsak 05:07
Güneş 06:35
Öğle 13:12
İkindi 16:48
Akşam 19:39
Yatsı 21:01
Puan Durumu
Takımlar O P
1. Trabzonspor 26 53
2. Başakşehir 26 53
3. Galatasaray 26 50
4. Sivasspor 26 49
5. Beşiktaş 26 44
6. Alanyaspor 26 43
7. Fenerbahçe 26 40
8. Göztepe 26 37
9. Gaziantep FK 26 32
10. Denizlispor 26 31
11. Antalyaspor 26 30
12. Gençlerbirliği 26 28
13. Kasımpaşa 26 26
14. Konyaspor 26 26
15. Malatyaspor 26 25
16. Çaykur Rizespor 26 25
17. Ankaragücü 26 23
18. Kayserispor 26 22
Takımlar O P
1. Hatayspor 28 53
2. Erzurum BB 28 47
3. Bursaspor 28 46
4. Adana Demirspor 28 45
5. Akhisar Bld.Spor 28 45
6. Fatih Karagümrük 28 43
7. Altay 28 43
8. Ümraniye 28 40
9. Giresunspor 27 38
10. Keçiörengücü 28 35
11. Balıkesirspor 28 35
12. Menemen Belediyespor 28 35
13. İstanbulspor 27 33
14. Altınordu 28 31
15. Boluspor 28 25
16. Osmanlıspor 28 24
17. Adanaspor 28 20
18. Eskişehirspor 28 17
Takımlar O P
1. Liverpool 29 82
2. Man City 28 57
3. Leicester City 29 53
4. Chelsea 29 48
5. M. United 29 45
6. Wolverhampton 29 43
7. Sheffield United 28 43
8. Tottenham 29 41
9. Arsenal 28 40
10. Burnley 29 39
11. Crystal Palace 29 39
12. Everton 29 37
13. Newcastle 29 35
14. Southampton 29 34
15. Brighton 29 29
16. West Ham 29 27
17. Watford 29 27
18. Bournemouth 29 27
19. Aston Villa 28 25
20. Norwich City 29 21
Takımlar O P
1. Barcelona 27 58
2. Real Madrid 27 56
3. Sevilla 27 47
4. Real Sociedad 27 46
5. Getafe 27 46
6. Atletico Madrid 27 45
7. Valencia 27 42
8. Villarreal 27 38
9. Granada 27 38
10. Athletic Bilbao 27 37
11. Osasuna 27 34
12. Real Betis 27 33
13. Levante 27 33
14. Deportivo Alaves 27 32
15. Real Valladolid 27 29
16. Eibar 27 27
17. Celta de Vigo 27 26
18. Mallorca 27 25
19. Leganés 27 23
20. Espanyol 27 20
Günün Karikatürü Tümü
sanalbasin.com üyesidir